خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

175

نهج البلاغة ( فارسي )

كند و حقيقت را به مقتضاى هواى خويش به اين سو و آن سو متمايل سازد . مردم را از خوف و خطر قيامت ايمن گرداند و گناهان بزرگ را خوار مايه جلوه دهد . مىگويد : چون امر شبهه ناكى پيش آيد ، توقف كنم ، ولى ، خود در آن مىافتد . مىگويد : از بدعتها كناره مىجويم و ، خود همواره با بدعتها دمساز است . صورتش صورت انسان است و دلش دل حيوان . درگاه هدايت را نمىشناسد ، كه بدان روى نهد ، آستان كورى و جهالت را نمىداند ، كه از آن رخ برتابد . مرده اى است در ميان زندگان . پس به كجا مىرويد و كى بازگردانده شويد . دليلها برپاست و نشانه‌ها آشكار است و علامتها را نصب كرده‌اند . اين گمراهى و حيرانى تا چند و حال آنكه ، خاندان پيامبرتان كه زمامداران حقاند و اعلام دين و زبان راستين ، در ميان شما هستند . آنان را حرمت داريد ، همان گونه ، كه قرآن را حرمت بايد داشت و چون تشنه كامان كه به آب مىرسند از سرچشمهء فيض ايشان سيراب شويد . اى مردم ، اين سخن از پيامبرتان ( صلى اللَّه عليه و آله ) فراگيريد ، كه فرمايد : به ظاهر مرده است از ما آنكه مىميرد ، ولى در حقيقت نمرده است و ، به ظاهر پوسيده شود از ما آنكه پوسيده شود و بواقع پوسيده نشده است . چيزى را كه نمىدانيد مگوييد . زيرا بيشترين حق ، آن چيزهايى است كه انكارش مىكنيد . و معذور داريد كسى را - يعنى مرا - كه شما را بر او حجت و دليلى نيست . آيا من در ميان شما به « ثقل اكبر » [ يعنى قرآن ] عمل ننموده‌ام آيا « ثقل اصغر » [ يعنى عترت ] را در ميان شما نگذاشتم رايت عدالت را در ميان شما برافراشتم و بر حدود حلال و حرام آگاهتان كردم و از عدالت خويش جامهء عافيت بر تنتان پوشاندم و معروف را با گفتار و كردارم ، در ميان شما ، گسترش دادم و اخلاق كريمه را با رفتار و منش خود به شما نشان دادم . و در چيزى كه بصيرت به ژرفاى آن نمىرسد و فكر و انديشه را بدان راه نيست ، رأى خود ابراز نداريد .